รายการฮอลลีวูดพลัสกลับมาแล้ว
คืนนี้เรามีข่าวพิเศษมารายงานให้พวกคุณ
ฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์ ดาราซีรีส์แนวสืบสวน อันดับหนึ่ง "คอล คาร์เตอร์"
และวินเทอร์ วูด ภรรยาที่เป็นทั้งนักแสดงและนางแบบ
เป็นหน้าตาของการมีชีวิตแสนสุขี ที่ทินเซลทาวน์มาเกือบห้าปี
จนกระทั่งพวกเขามายังมาลิบู ฮาร์ลีย์ก็ไล่บี้สตีเวน แกตต์เนอร์
เพื่อนซี้และนักแสดงนำร่วม
กลายเป็นภาพที่ได้รับการขนานนาม ว่าฉากนองเลือดบนพรมแดง
สตีฟ
มานี่หน่อย
มานี่หน่อย สตีฟ บอกให้มานี่ จะหนีทำไม
นอนกับเมียฉัน แล้วยังมีหน้ามาปาร์ตี้ปิดกล้องฉันอีกเหรอ
นายนอนกับเมียฉัน
ฉันไม่เคยแตะต้องวินเทอร์เลยนะ
การสติแตกในมาลิบูครั้งนี้ คือสัญญาณถึงจุดจบของฮาร์ลีย์วู้ดหรือไม่
ก็ฉันเห็นนาย
- นายโป๊ล่อนจ้อน - ฉันไม่เคยแตะต้องเธอ
- เอามือออก... - จรวดห้อยซะขนาดนั้น
ฮัลโหล
ใครนะ
วิเจย์ กิลล์เหรอ
ไม่ยักรู้ว่าฉันมีเอเจนต์รุ่นใหม่กับเขาด้วย
ฉันอยู่ที่ชายหาด
ให้ไปที่เบเวอร์ลีฮิลส์ตอนสิบโมงเหรอ
ฉันคงไปไม่ทันหรอก เพราะชายหาดของฉันอยู่ที่แคนาดา
เอางี้นะ ให้ฉันคุยกับรอนด้าดีกว่า
ว่าไง
บอกเธอว่าฉันก็ไม่อยากคุยกับเธอ ขอบใจมาก
คำถามที่คาใจทุกคนอยู่น่ะเหรอ
ฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์จะเล่นมุกไหนต่อ
จรวดห้อยซะขนาดนั้น
ต้องรอชมครับ
"ฮอลลีวูด"
"คอล คาร์เตอร์ ซีรีส์แนวสืบสวนอันดับหนึ่ง ฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์ ผู้ชายเซ็กซี่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่"
"แอนน์ คาร์เตอร์อยู่ไหน"
(CARTER)
หลบ หนึ่ง สอง
ตั้งการ์ด หลบ หนึ่ง สอง
ตั้งการ์ด เยี่ยมมาก ขอหมัดหนักรัวหกครั้ง
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก
เอาล่ะ ขอหมัดเต็มเหนี่ยว แซม มาเลย
หนักเข้าไว้ เร็วเข้า หนักอีก
แซม
เสร็จแล้ว
เรียบร้อย
ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณชอบมาขลุกในยิม
ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณไม่ชอบมา
ก็เราพกปืนแล้ว
คุณไม่เข้าบรีฟงานเมื่อเช้าอีกแล้วนะ
เจอปัญหาครอบครัวจ้ะ
พูดถึงปัญหา สารวัตรอยากให้คุณไปจัดการที่หาด
ปัญหาครอบครัวเหรอ
มีคนพบเห็นฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์ที่นั่น
ฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์อยู่ที่ชายหาดเหรอ
ฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์อยู่ในเมืองนี้เหรอ
ใช่ นึกว่าคุณรู้แล้วซะอีก
ขออีกยก
ตายจริง คุณใช่คนนั้นใช่มั้ยคะ
ถ้าคนนั้นของคุณหมายถึงผมล่ะก็ ใช่ครับ...
- ผมคือคนนั้นเอง - ทุกคน นี่ชาร์ลี คาร์เตอร์
ไม่ต้องประกาศก็ได้ หวัดดีจ้ะ ทุกคน
ชาร์ลี คาร์เตอร์คือชื่อตัวละครที่ผมเล่น
ชื่อจริงผมคือฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์
ในทีวีคุณดูสูงกว่านี้นะ
ส่วนสูงของผมหายไปสองฟุตเวลานั่งไง
อย่างน้อย ผมก็สูงพอที่จะสละสักสองฟุตได้
งั้นก็ยืนขึ้นสิ
จะได้เจอต่อยจนร่วง
ผมไม่อยากประมือกับฮอบบิท
พวกนี้ยิ่งขึ้นชื่อด้านลอบต่อยไข่อยู่
นี่เรียกผมว่าฮอบบิทเหรอ
ขอโทษครับ ปกติผมทำเทคแรกพังตลอด
แค่น้ำมะนาวเอง ที่แสบเพราะ...
อย่าแตะต้องเธอนะ พวก
ไงจ๊ะ เชน
ฉันคิดไปเองหรือเปล่า แต่ภาพตรงหน้านี้มันดูคุ้นตาจริง ๆ
คุณว่าพ่อผมจะพูดว่าไง ถ้าเขารู้ว่าคุณจ่อปืนมาที่ผมแบบนี้
เขาคงถามฉันว่าทำไมถึงไม่เหนี่ยวไก
จะได้ไม่ต้องเสียเงินส่งนายเรียนต่อ อย่ายุ่งกับดาราหนังสิ
- ดาราทีวีต่างหาก - รู้แล้ว
ปาหี่จบแล้วจ้ะ ทุกคน
แซม
ทำไมไม่โทรมา
ก็กะจะโทรอยู่ แต่ใครไม่รู้เขวี้ยงมือถือผมลงทะเลสาบ
ให้ฉันขับไปส่งสักที่ ที่ห่างไกลจากผู้คนที่ยกย่องคุณมั้ย
ได้เลย ผมพักที่เวสต์ตินครับ
ทำไมไม่นอนที่บ้านล่ะ
ผมไม่อยากให้พวกยาสุดะมองว่า โดนผมไล่ออกจากบ้าน
ให้ตายสิ กลัวคนดูแลบ้านตัวเองด้วยเหรอ
ทุกคนกลัวคนดูแลบ้านผมกันทั้งนั้น
งั้นมาเถอะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงกาแฟ
- ให้ช่วยหุบร่มมั้ย - ผมหุบเองได้
- แน่ใจนะ - ครับ
อยากระบายเรื่องที่เกิดขึ้นกับวินเทอร์หรือเปล่า
รู้มั้ยผมทำอะไรตอนเดินไปเจอ เมียตัวเองนอนกกอยู่กับหมอนั่น
ไม่ทำอะไรเลย
ผมแค่เดินออกจากห้อง นั่งนิ่งบนโซฟาสักพัก
แล้วค่อยลุกขึ้นออกไปดูหนัง
นักสืบคนเก่งของอเมริกา กลับไม่เห็นเบาะแสตรงหน้า
ตอนฉันอยู่มัธยมปลาย หมายถึงตอนเราอยู่ชั้นมัธยมปลาย
ถ้าฉันอยากรู้ว่าคนไหนเป็นคนดีหรือคนเลว
ฉันจะถามคุณ
และคุณก็ตอบถูกทุกครั้ง
ทุกครั้งจริง ๆ
แต่ดันพลาดเรื่องนี้เนี่ยนะ
ก็มันฮอลลีวูด
สัมผัสการรับรู้แบบไอ้แมงมุมของผม จอดสนิทตลอดเวลา
ทุกคนต่างเสแสร้งกันหมด ซึ่งผ่านไปสักพัก เราก็ชาชินไปด้วย
ดีใจที่ได้เจอคุณ แซม
ฉันก็ดีใจ ครั้งหน้าโทรแจ้งก่อนก็ดีค่ะ
ก็อยากอยู่ แต่เราไม่ค่อยคุยกันเท่าไหร่นัก
ตั้งแต่ปาร์ตี้คริสต์มาสที่บ้านคุณครั้งนั้น
ขอถามหน่อย คืนนั้นมีบางอย่างเกิดขึ้นเหรอ
จำไม่ได้หรือไง
ผมจำได้ว่าตะโกน "มิสเซิลโทจ๊ะ" ออกไป
แล้วอาจตามด้วย การพูดจาลามกตามประสาคนเมา
ปกติคุณไม่ใช่พวกขี้ลืมนี่
วอดก้าคือคริปโตไนต์ของผม
ฉันเจ็บจี๊ดเหมือนกันนะ ที่คุณจำช่วงที่เหลือของคืนนั้นไม่ได้เลย
"ช่วงที่เหลือของคืนนั้น" แสดงว่ามีอะไรเกิดขึ้นสิ
ไม่เด็ดพอที่จะทำให้จำได้หรอก
ไม่เอาน่า แซม
- อย่าทิ้งให้ผมค้างเติ่งแบบนี้ - นักสืบชอว์พูด
ขอที่อยู่ด้วย
ฉันรู้จักที่นั่นค่ะ อีก 15 นาทีไปถึงแน่
เราจะไปไหนกันเหรอ
ไม่ได้ไปไหน ฉันต้องไปทำงานแล้ว
พอไปถึง จะให้คนขับไปส่งคุณนะ
ก็ได้
ที่เกิดเหตุจะมีนักข่าวอยู่มั้ย
กางเกงขาสั้นผมเลอะน้ำมะนาวเต็มไปหมด
นี่ ๆ รออยู่ในรถเลย
ผมเห็นที่เกิดเหตุมาเยอะแล้วน่า
ครั้งนี้ไม่ใช่ฉากในละครแล้ว ฮาร์ลีย์ รออยู่ในรถซะ แล้วเงียบด้วยล่ะ
ถึงไวจัง
ใช่ฉันอยู่แถวนี้ตอนมีคนโทรมาแจ้ง
นี่ใช่บ้านชิลเดรสใช่มั้ย
ผู้ตายเป็นชายอายุ 50 ปลาย ๆ ถึง 60 ต้น ๆ โดนจ่อยิงที่หัวหนึ่งนัด
คนร้ายมัดตัวเขาไว้กับเก้าอี้ หมดสิทธิ์ตอบโต้
ใช่ชิลเดรสมั้ย
ใช่ อาบิเกล ลูกสาวเขาเป็นคนโทรแจ้งเรา
เธอยังบอกไม่ได้ เพราะถูกฟาดที่หัวจนสลบ
- คนร้ายบุกเข้าบ้านเหรอ - ชิงทรัพย์
ตู้เซฟถูกกวาดจนเกลี้ยง
ลูกสาวยืนยันแล้วว่า ในนั้นมีทั้งเงินสดกับเพชรพลอยราคาแพง
แซม คนที่นี่ฮิตแนวนี้เหรอ
เอาของเหยียดเชื้อชาติมาใช้ตกแต่งสนามเนี่ยนะ
อย่าเดินเพ่นพ่านในที่เกิดเหตุสิ
คิดว่าผมอยากอยู่ที่นี่หรือไง ใจจริงผมอยากไปงีบ
ไม่ก็ไปกินทาร์ตเนยจิ๋ว ที่ร้านบรอนวิน เบเกอรี่จะตาย
ร้านบรอนวินยังเปิดอยู่ใช่มั้ย
ไม่ พวกเขาปิดร้านตั้งแต่ปี 2015
ก็ได้ งั้นไปงีบดีกว่า
ฉันจะให้ตำรวจในเครื่องแบบ พาคุณไปส่งที่เวสต์ตินแล้วกัน
จะเป็นอะไรมั้ยถ้าผมจอดรถที่เช่ามาไว้ที่ชายหาด
คุณเช่ารถมาขับเหรอ
- ใช่ - แล้วให้ฉันขับทำไม
เราจะได้มีโอกาสพูดคุยกันไงล่ะ
จะบ้าตาย ให้ฉันเป็นโชเฟอร์ซะงั้น
คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบขับรถ อีกอย่าง เราก็ได้สังสรรค์กันด้วย
- ไปได้แล้ว ไว้ฉันจะโทรหา - ได้
โชคดีเรื่องที่เกิดเหตุนะ
ฮาร์ลีย์คะ คุยกับเราได้มั้ย
"ช่องข่าวท้องถิ่น ซีบีเอชพี 23"
ไสหัวไปให้พ้นจากบ้านเรานะ
"ข่าวท้องถิ่น เมืองบิชอป"
- ไปเร็ว ๆ - ป้ามีปืนด้วย
ฉันชงกาแฟไว้ให้
ไงครับ ด็อต
ผมดีใจที่ได้เจอพวกคุณ และต้องขอบคุณจริง ๆ ที่ช่วยดูแลบ้านให้
แต่เราต้องยั้งมือเรื่องยิงชาวบ้านหน่อยแล้ว
บอกเขาเรื่องเท็ตสึสิ
เดี๋ยวเขาคิดว่าเราทำลายความเชื่อใจเขาพอดี
ตาเฒ่าเอ๊ย เขาทำลายความเชื่อใจฝั่งเรา ตั้งแต่บังคับให้เราดูซีรีส์เขาแล้ว
ฮาร์ลีย์
คุณเหมือนลูกชายของเรานะ
ฝีมือการแสดงผมห่วยกว่าเขาอีก
ทุกคน รู้ใช่มั้ยว่าผมพูดญี่ปุ่นได้
ล้อเล่น พูดไม่เป็นหรอก
ถ้าพวกคุณกังวลเรื่องการจัดแจงที่อยู่ให้ผมล่ะก็ ไม่ต้องห่วงครับ
ผมแค่มาพักตั้งสติที่นี่เฉย ๆ
พวกคุณอยู่ที่นี่มานานกว่าผมด้วยซ้ำ
บ้านผมก็เหมือนบ้านของคุณแหละ
ไม่ใช่ในทางกฏหมายนะ ผมยังเป็นเจ้าของที่นี่อยู่...
ผมไปนอนที่ห้องเดิมแล้วกัน ที่บ้านไม้น่ะ
เรื่องนั้นนะ ฮาร์ลีย์
- เรามีหลานชายอยู่คนนึง... - ซึ่งจะมาเยี่ยมเราเร็ว ๆ นี้
ด็อต ๆ ๆ
คุณเป็นคนดัง เลยมีคนบ้ามาตาม
โอเค เอางี้นะ ถ้าผมคิดว่าจะเจอปัญหา ผมจะแทรกประโยค
"เป่าหัวมันซะ" ลงไปในบทสนทนา
เท่ากับสื่อเป็นนัยว่าให้คุณเป่าหัวคนที่มาแล้วกัน
เข้ามาสิ
ไม่นะ
พวกเขายกเลิกซีรีส์ผมแล้วใช่มั้ย
เรามีหมายจับโคจิ ยาสุดะค่ะ
โคจิเหรอ
ข้อหาอะไร
เป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรม
"ตำรวจ"
ขอโทษที หมอนี่เป็นใครนะ
ถามจริง จะเล่นมุกนี้เหรอ
คุณเดินร่อนเข้ามาในโรงพักผม หวังจะให้เราดูแลคุณแบบพิเศษ
โดยอิงจากบทบาทสมมุติของคุณ
นี่คือชีวิตคุณเหรอ ผมเสียใจด้วยจริง ๆ
ฮาร์ลีย์ เขาไม่มีวันคุยกับคุณ เรื่องคดีที่ยังอยู่ในขั้นตอนสืบสวน
หรือจะเป็นเรื่องอะไรก็ตามที
เดี๋ยว ๆ จะไปไหนน่ะ
ผมอยากรู้ว่าทำไมคุณคิดว่าโคจิเกี่ยวข้องกับคดีนี้
ถ้าไม่นับเรื่องที่ว่าปืนที่เจอในที่เกิดเหตุ จดทะเบียนเป็นชื่อเขาน่ะเหรอ
ผลตรวจตรวจอาวุธปืนมาแล้ว
กระสุนที่คร่าชีวิตอัลเบิร์ต ชิลเดรส ตรงกับปืนของโคจิ
- อาจมีคนขโมยปืนเขาไปก็ได้ - ฮาร์ลีย์...
ไม่ต้องเลย คุณนักสืบ ผมตอบเอง
เรามีพยานที่ได้ยินการทุ่มเถียงกัน
ระหว่างโคจิ ยาสุดะกับอัลเบิร์ต ชิลเดรส ก่อนเกิดเหตุฆาตกรรมสองวัน
โคจิพูดเป็นนัยว่า...
"อย่ายุ่งกับครอบครัวผม ไม่งั้นผมฆ่าคุณแน่"
เขาพูดตามนั้นเป๊ะ
โคจิแก้ตัวว่าไง
ข้อมูลนั่นถูกใส่ใต้หัวข้อ "ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องรู้"
ท่านคะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ทุกคนก็รู้เอง
โคจิสารภาพแล้ว ฮาร์ล
เขาไม่คิดปฏิเสธด้วยซ้ำ
ลูกสาวของผู้ตาย
ไม่เหมือนในทีวีล่ะสิ
ตลกดีแฮะ ผม...
ผมกำลังคิดว่ามันเหมือนฉากในซีรีส์
ผมนั่งอยู่ตรงนี้พลางคิดไปว่า
"เธอเก่งนะ อนาคตในวงการสดใสแน่นอน"
ฮาร์ลีย์
พ่อของเธอตายไปแล้วนะ
ผมรู้
แต่ผมคิดแบบนี้
ถ้าผมมองให้มันเหมือนซีรีส์ที่ผมแสดงได้
เราก็อาจไขคดีนี้ได้นะ
นี่คือคำพูดของฮาร์ลีย์หรือชาร์ลี คาร์เตอร์
ยังไงซะ ฟังแล้วก็ชวนขนลุกอยู่ดี
ผมต้องคุยกับโคจิ
ที่คุณต้องทำคืออย่ามาที่ทำงาน และปากดีกับเจ้านายฉันเด็ดขาด
แซม เราพูดถึงโคจิอยู่นะ
คนเดียวกับโคจิ ที่สอนเรื่องเซ็กส์ให้ผมอย่างเคอะเขินที่สุด
จนต้องจารึกในประวัติศาสตร์แห่งความเจื่อน ตอนผมอายุ 19
ฮาร์ลีย์ เรามีกฏที่ต้องทำตาม เพราะที่นี่คือโรงพัก
ผมรู้ แค่ก้าวเข้ามาก็ทราบแล้ว
คืองี้ แซม...
ตอนแม่ผมจาก...
ตอนแม่ผมตาย
ตาและยายของผมไม่รู้วิธี เลี้ยงเด็กผู้ชายวัย 12 ขวบเลย
มีแค่ด็อตกับโคจิที่ยื่นมือมาช่วย
ผมติดค้างพวกเขา
และผมก็รักพวกเขามาก
โธ่เว้ย
ผมรู้ว่าไม่ใช่ฝีมือคุณ
ใช่สิครับ ผมฆ่าเขาเอง
ว่าไงนะ
- ทำไมล่ะ - จำเป็นต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ
ผมมันพวกโรคจิตสุดโหด
- คุณรู้จักเขาเหรอครับ - ผมเกลียดเขาสุด ๆ
แค่คิดถึงหมอนั่น ผมก็แทบบ้าแล้ว
เอาล่ะ สรุปคือคุณฆ่าเขาจริง ๆ โคจิ
ไหนเล่าซิว่าเกิดอะไรขึ้น
มัน...
จู่ ๆ มันก็วูบไป
งั้นบอกสิ่งที่พอจำได้ก็ได้
ผมจำได้...
- ว่าเขาอยู่ที่นั่น - ที่ไหน
ที่นั่น ที่ที่เขาเคยอยู่
มีการพูดคุยกัน จากนั้น...
- ก็วูบ - คุยว่าอะไรล่ะ โคจิ
ผมจำไม่ได้
คำพูดนั้นอยู่ในช่วงวูบด้วย
เอาล่ะ หมดเวลาแล้ว
เดี๋ยวผมมาใหม่ พยายามนึกให้ออกล่ะ
- เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดฆาตกรรมที่ไหน - ฉันรู้
เรื่องทางฝั่งเขาไร้สาระล้วน ๆ แต่เขาสารภาพแล้ว
เราต้องคิดให้ดีว่าจะเดินหน้าลุยต่อยังไง
สรุปคือเราเดินหน้าต่อสินะ
โอเค ผมว่าได้เวลาไปคุยเปิดอกกับด็อตแล้ว
ใช่
คุณจะสื่อว่าเขาทำจริงเหรอ โคจิเดินดุ่มไปยิงเขาเนี่ยนะ
ไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย
แต่ก็ไม่ได้พูดว่าไม่ใช่ฝีมือเขานี่
ใช่
ใช่อะไร
ใช่ ฉันไม่ได้พูดว่าเขาเป็นคนลงมือหรือไม่
คุณมีปัญหาอะไร
นี่เรากำลังพูดถึงสามีคุณอยู่นะ ด็อต
ฉันรู้ว่าโคจิเป็นใคร
ด็อต บอกสิ่งที่คุณรู้มาซะดี ๆ
ฆาตกรตัวจริงยังลอยนวลอยู่ ถ้าเขาไปฆ่าใครเข้าอีกล่ะ
ดูท่าตำรวจจะไม่คิดหาผู้ต้องสงสัยรายอื่นด้วยซ้ำ
โคจิไม่ควรต้องเป็นคนที่นั่งอยู่ในห้องขัง
ผมเลยอยากให้คุณช่วยหาตัวคนร้าย
เอางี้แล้วกัน
คุณเล่นเกมของคุณไป ผมก็จะเล่นเกมของผม
ขอพูดถึงอีกประเด็นหน่อย
ผมเจอผ้าใบคู่นี้ในห้อง ซึ่งมาพร้อมกางเกงในอีกเพียบ
ไม่ต้องซื้อกางเกงในให้ผมก็ได้ ด็อต
ของแบบนั้นควรให้เจ้าตัวไปซื้อเอง
ไม่ใช่หน้าที่ของคุณเลย
แต่ผมขอยึดรองเท้าผ้าใบแล้วกัน มันน่ารักดี
ปกติเราให้เช่าแค่รถนะครับ
ใช่ วันนี้ผมขอเช่าทั้งรถและคุณ
เราจะไปห้องดับจิตทำไมเหรอ
ที่เราไปห้องดับจิต
ก็เพราะมันเป็นสิ่งแรกที่ควรทำเวลาเจอคดีแบบนี้
ผมจะถามแพทย์ชันสูตรศพว่ามีอะไรที่ดูผิดปกติมั้ย
ซึ่งเขาหรือเธอคนนั้นจะตอบว่า "มีอยู่เรื่องนึง"
เผลอแป๊บเดียว ผมก็จะไขคดี
และได้มีเซ็กส์ปลอม ๆ กับลูซี่ ลิว
ลูซี่ ลิวเหรอ
เซ็กส์ปลอมที่เด็ดที่สุดในชีวิตผมเลย
นึกว่าคุณอยากเห็นศพซะอีก
อยากครับ แต่ไม่ใช่ศพใครก็ไม่รู้
คุณศึกษาข้อมูลเพื่อใช้แสดงเหรอคะ อยากดูศพไหนล่ะ
- อัลเบิร์ต ชิลเดรส - ฝันเถอะ
ศพเขาเป็นส่วนนึงของคดีที่กำลังสืบสวนอยู่
ฉันให้คุณดูไม่ได้
มีศพช่างมุงหลังคาที่ตกมาจากยุ้งฉาง คุณดูศพนี้ได้นะ
ผมจะดูศพช่างมุงหลังคาไปทำไม
ผมแค่อยากรู้ว่าคุณเจอสิ่งผิดปกติ บนศพชิลเดรสมั้ย
ฉันระบุสิ่งผิดปกติทั้งหมดในรายงานแล้ว
แล้วมีสิ่งผิดปกติไหนที่ไม่อยู่ในรายงานมั้ยล่ะ
อย่างรอยสักแปลก ๆ หรือ...
เจอรังหนอนผีเสื้อในปาก
เล่นงี้เหรอ
ไงจ๊ะ
คนปกติไม่เดินดุ่ม ๆ จากถนนมาขอดูศพหรอกนะ
ขอโทษที แซม ฉันรู้ว่าเขาเป็นเพื่อนคุณ
เห็นว่าทำงานกับคุณด้วยนะ
- เรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก - ไม่เป็นไร ฉันจอดรถไว้ด้านหลัง
เขาไม่เคยมาที่นี่และฉันต้องเลี้ยงเหล้าคุณ
คืนวันศุกร์แล้วกัน จะได้อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นให้ฉันรู้ด้วย
ได้เลย
ไม่มีอะไรผิดปกติเลยเหรอ
ว่าไงนะ นี่คือตอนที่คุณควรพูดว่า
"มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่..."
ก็นะ...
มีจริงสิ
มันเป็นเรื่องใหญ่ สำคัญมากซะด้วย
ฉันเขียนไว้ในรายงานแล้ว ฉันว่ามันประหลาดน่ะ
- เดี๋ยวผมตัดสินเอง - ฉันต่างหากที่เป็นคนตัดสิน
- เราจะตัดสินร่วมกัน - ข้อมือของเหยื่อ
- ได้ยินเพลงประกอบสุดเร้าใจมั้ย - ข้อมือเขาเป็นอะไรเหรอ
มีรอยถูกมัดก็จริงแต่กลับไม่มีแผลถลอก
ไม่มีร่องรอยสื่อถึงการขัดขืน
คนร้ายเอาปืนจ่อเขาอยู่ไง
ใช่ แต่ปกติวิสัยของคนเรา ต้องทดสอบเวลาถูกมัดสิ
ดูว่าพอขยับตัวได้มั่งมั้ย
น่าสนใจมาก
ที่พูดเพราะจะสื่อว่าข้อมูลนี้มีความสำคัญงั้นเหรอ
เปล่า แต่คุณดีใจมั้ยที่ผมหยุดคุยตรงประตูก่อน
ผมจ่ายเงินเช่าไคล์ทั้งวันเลยนะ
ฉันส่งไคล์กลับบ้านไปแล้ว ไคล์ไม่เคยมาที่นี่ คุณก็เช่นกัน
- นอกจากคุณจะอยากถูกขังร่วมกับคนดูแลบ้าน - ข้อหาอะไร
คุณบอกเธอว่าคุณร่วมงานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ
โคจิไม่ใช่ฆาตกร
คุณได้ยินเรื่องข้อมือเหยื่อแล้วนี่
เขาไม่ขืนสู้เลยด้วยซ้ำ
ถ้าชิลเดรสไม่ได้อยากตายจริง
ก็คงมีคนอื่นกำลังเล่นแผนชั่วร้ายอยู่
นี่คุณอยู่ในช่วงสติแตกใช่มั้ย
เป็นแบบนั้นหรือเปล่า ถ้าใช่ฉันก็เข้าใจ คุณทำอาชีพตัวเองพัง
- แล้วกลับมา... - ผมไม่ได้ทำอาชีพตัวเองพัง
สตูดิโอหลอกชัด ๆ
จิมมี่ สมิทส์อายุ 80 ได้แล้วมั้ง
บอกฉันทีว่านายคือคนที่ไปฆ่าอีกคนจนตาย
ว่าไงนะ
เพราะถ้านายคือฆาตกร ฉันจะได้หลุดพ้นจากที่นี่
- ครับผม กลับแอลเอใช่มั้ย - เที่ยวบินแรกเลย
งั้นใช่ครับ ผมคือหมอนั่น ผมคือคนที่ฆ่าคนที่คุณกำลังพูดถึง
เอเจนต์รุ่นใหม่ วิเจย์ กิลล์
ได้เจอกันสักทีนะ
จะแปลกมั้ยถ้าฉันขอถามว่า นายมาทำอะไรในห้องครัวฉัน
คุณไม่รับสายโทรเข้า ทั้งจากสตูดิโอและจากเอเจนซี่
หลายคนจึงเป็นห่วง
เลยมอบหมายให้ผมมาพาคุณกลับบ้าน
- ฉันอยู่บ้านแล้ว - บ้านอีกที่นึงครับ
- บ้านในที่ทำงานของคุณ - เผอิญฉันมีเรื่องที่ต้องทำน่ะ
เดี๋ยวครับ คุณคาร์เตอร์
ผมรู้ว่ามันอาจฟังดูเว่อร์ แต่...
ไม่มีคุณ ผมก็กลับลอสแอนเจลิสไม่ได้
คนพวกนี้เป็นแค่ตัวแทนให้ทอม ครูซ
ใช่ว่าพวกเขาจะคุมชายแดนสักหน่อย
กลับบ้านไปซะ
เดี๋ยวครับ คุณคาร์เตอร์
คุณคาร์เตอร์
คุณคาร์เตอร์ครับ ผมเป็นพลเมืองชาวแคนาดา
พวกเขาไม่ต่อวีซ่าทำงานให้ผมแน่ ถ้าผมพาคุณกลับไปไม่ได้
และคงไล่คุณออกด้วย
ฉันอยู่ในช่วงพักยาวนะ
พวกเขาจะไล่คุณออก และฟ้องโทษฐานละเมิดสัญญาจ้าง
ใครจะกล้าไล่ฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์ออก
คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น ทุกคนหงุดหงิดสุด ๆ เลย
ถ้าคุณไม่ขอโทษ พวกเขาไล่คุณออกแน่ครับ
ไม่ไล่หรอก
ไล่สิ
- ไม่ไล่หรอก - ไล่สิ
ไม่ไล่หรอก วิเจย์
ไล่สิ คุณคาร์เตอร์
- ไม่ไล่หรอก - ไล่สิ
ไม่ไล่หรอก
ถ้าผมเปลี่ยนเป็น "ไม่ไล่" คุณจะ "ไล่สิ" มั้ย
ไม่ ในการสนทนานี้ ฉันคือบักส์บันนี่ นายคือเป็ดแดฟฟี่
ยังไงฉันก็เป็นบักส์ เอาล่ะ เถียงทำลายสถิติกัน
- ไม่ไล่หรอก - ไล่สิ
ตอนนี้สถิติอยู่ที่ 55 นาที
มาจากไหนเนี่ย
ฉันอยู่ที่นี่ย่ะ ฉันเปิดให้คุณเข้ามาไง
ไม่จริง ผมจำได้ลาง ๆ ว่า ผู้หญิงที่เปิดให้ผมเข้ามาไม่ได้ถือปืนลูกซอง
- เอาปืนมาทำอะไรล่ะ ด็อต - นี่มันประเทศเสรี
ประเทศเสรีนี้ไม่อนุมัติให้คนสูงวัย ถืออาวุธเดินร่อนไปทั่วชานเมืองนะ
อย่าทำอะไรแผลง ๆ แล้วกัน
แผลง ๆ อย่างตำรวจนักสืบในทีวี สืบคดีฆาตกรรมนอกจอทีวีใช่มั้ย
มีเหตุฆาตกรรมเกิดขึ้นเหรอครับ
ฉันได้เห็นศพด้วยนะ
ชาร์ลี คาร์เตอร์มีเอี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย
ตำรวจคิดว่าคนดูแลบ้านฉันฆ่าคน
แล้วแน่ใจเหรอว่าเธอไม่ได้ฆ่า
ไม่ใช่เธอ สามีเธอต่างหาก
โคจิ...
ฟังนะ วิเจย์ ฉันกลับแอลเอด้วยไม่ได้จริง ๆ
ด็อตกับโคจิเป็นคนเลี้ยงฉันมา
เรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือเขาแน่
เจอคดีลึกลับของชาร์ลี คาร์เตอร์ของจริงเข้าให้
ห้ามใครกลับทั้งนั้น
เรารีบขับตามคนดูแลบ้านคุณตอนนี้ดีกว่า
นี่ผมกำลังเดินเข้าสู่เมืองคนคลั่งใช่มั้ยครับ
ฉันเองก็มุ่งหน้าไปทางนั้นเหมือนกัน
นายขับนะ
- ไม่อยากเชื่อว่ากำลังขับตามฆาตกรอยู่ - เธอไม่ได้ฆ่าใคร
ก็คุณบอกเอง โคจิสั่งให้ชิลเดรสอยู่ให้ห่างครอบครัวเขา
ต่อให้เธอไม่ใช่คนลั่นไก เธอก็ถลำลึกกับเรื่องนี้ไปพอตัว
เธอจอดรถแล้ว ๆ
ให้ทำยังไงดี ๆ
เอาล่ะ อีกฝั่งมีที่ว่างอยู่ นายก็...
- ได้เลย ๆ - ระวังหน่อย
ทำอะไรของนาย
- แม่เจ้า ทำตัวเด่นกว่านี้มีอีกมั้ย - เวรล่ะ
ในรถมีปุ่มที่กดแล้วพ่นไฟออกจากท่อมั้ย
- ก็ผมประหม่านี่ครับ - อย่าประหม่าสิ
เพราะปกติก็ทำหน้าที่ได้แย่เหลือรับแล้ว
ขอโทษด้วยนะ ทุกคน
ขอถอยอีกรอบ...
- โทษที - ให้ไว ๆ จอดเลย ๆ
ขับได้ห่วยมาก
เธอเห็นเรามั้ย
สายตาเธอไม่ค่อยดีแล้ว ถึงพกปืนลูกซองไงล่ะ
เธอนั่งอยู่กับใครครับ
ลูกสาวของผู้ตาย
เจ๋งเว่อร์
เธอมาทำอะไรกับลูกสาว ของชายที่สามีเธออาจเป็นคนฆ่าเหรอ
ไม่รู้แฮะ
เธออาจจ้างคนดูแลบ้านติดอาวุธของคุณ ให้ไปฆ่าพ่อก็ได้
นั่นทฤษฎีนายเหรอ
คนดูแลบ้านของฉันเป็นนักฆ่ารับจ้างเนี่ยนะ
แล้วทฤษฎีคุณล่ะ
ทฤษฎีของฉันคือมองว่าทฤษฎีของนายมันงี่เง่า
ถ้าเป็นในซีรีส์ ป่านนี้คุณคงมีทฤษฎีแล้ว ดังนั้นใครกันแน่ที่งี่เง่า
ในซีรีส์ ฉันมีเทรลเลอร์ส่วนตัว
และผู้หญิงที่มีหน้าที่ ทำแซนด์วิชทูน่ารสจัดให้ฉันกินเท่านั้น
ตอนนี้เราทำได้แค่ดูทั้งคู่นั่งจิบกาแฟ
นายอ่านปากคนเป็นหรือเปล่า
วิเจย์
เธอใช้พลั่วขุดฝัง
ซิปที่ไหลนั่นซะ
โบโบ บูบู
ตอบว่าไม่เป็นก็ได้มั้ง
ผมอยากให้เราทำแบบคุณในซีรีส์ เวลาคิดอะไรไม่ออก
- ทำอะไร - คุณจะโทรหาเพื่อนผู้หลักแหลม เดวีย์ ลีช
และเขาก็จะชี้ทางสว่างให้คุณ
แน่นอนว่าลีชมักมีเจตนาแอบแฝง เลยจบเห่กันหมด
วิเจย์ มือถือซิ
โทรหาใครครับ
เดฟ ลีห์ ผู้รังสรรค์รถกาแฟเคลื่อนที่
นี่ ฉันเคยบอกนายมั้ยว่าฉันชอบรถคันนี้มากแค่ไหน
สี่ครั้งแล้ว ถึงตอนนี้ มันคือประเด็นเดียวที่นายพูดถึง
เอาล่ะ งานนี้คงได้กระอักกระอ่วนกัน
ฉันว่าเราไม่ได้คุยกันตั้งแต่ตอนที่
คนเขียนบทของฉันคิดตัวละครใหม่ขึ้นมาได้
ผู้ช่วยสมองใสแต่ขี้ยาของนายใช่มั้ย
ใช่ ไม่ได้อิงจากนายนะ
นายไม่ใช่พวกขี้ยาแล้ว
ใช่ว่านายจะเคยเป็นด้วย
นายตั้งชื่อตัวละครนั้นว่าเดวีย์ ลีช
ใช่ นั่น... นั่นเป็นความผิดฝั่งเราเอง
เดวีย์ ลีชกับเดฟ ลีห์ ใกล้เคียงกันน่าดู
แต่ในขณะเดียวกัน
ชาร์ลี คาร์เตอร์กับฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์ ก็ทำให้หลายคนสับสน
หลายคนที่ว่าคือนายใช่มั้ย
ฉันได้ยินข่าวลือมา
ว่านายตีเนียนทำตัวเป็นนักสืบวิ่งวุ่นไปทั่วเมือง
นายกับแซมคุยกันบ่อยจริง ๆ
จะเอาอะไรกันแน่ ฮาร์ลีย์
นายพอรู้เรื่องคดีฆาตกรรม อัลเบิร์ต ชิลเดรสบ้างหรือเปล่า
โคจิไม่ได้ฆ่าอัลเบิร์ต ชิลเดรสหรอก
แหงล่ะ งั้นเป็นฝีมือใครเหรอ
ให้ฉันทำเองเถอะ
รู้อะไรมั้ย
ตอนช่วยนายครั้งก่อน หัวแม่เท้าฉันถึงกับขาด
ส่วนฉันก็ทำหมวกใบโปรดหาย
เลิกบ่นสักที ตอนนั้นเพิ่งเรียนเกรด 11 เอง
ก็ได้ งั้นฉันขอ 20,000 ดอลลาร์
- ว่าไงนะ - เรื่องเดวีย์ ลีชไง
สี่ปีที่มีตัวละครเดวีย์ ลีช คิดเป็นเงินสองหมื่น
จัดไป
เยี่ยม
ด็อตล่ะ
แปลกดีที่นายถามถึงเธอ ตอนนี้ฉันสั่งคนให้ตามติดเธออยู่
ขอยืมมือถือหน่อย
มือถือนายอยู่ไหน
ไง ฮาร์ลีย์พูดนะ เป็นยังไงบ้าง
ถามจริง ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย
นายถูกไล่ออกแล้ว
ฉันไม่ไล่นายออกหรอก ไว้ค่อยคุยกัน
เอาล่ะ เธอสลัดเอเจนต์ฉันหลุดจนได้
ถ้าจะให้แก้ตัวคือ เขาเป็นเอเจนต์ที่ถูกเธอยิงล้อรถระเบิด
สมกับเป็นด็อต
นายได้คุยกับเท็ตสึหรือยัง
- เท็ตสึอะไร - เท็ตสึไง
หลานชายของโคจิกับด็อตที่อาศัยอยู่บ้านนาย ช่วง 3-4 เดือนที่ผ่านมา
นายไม่รู้เหรอ
ไม่รู้เลย
แอบสงสัยว่าตัวเองเอารองเท้าผ้าใบเขามาใส่ ไม่ใช่กางเกงในนะ
ฉันต้องไปแล้ว
เอางี้ ฉันจะไปกับนายด้วย
นี่ ขอบใจนายจริง ๆ ที่ช่วยฉัน
นายต่างกับเดวีย์ ลีช ตรงที่นายไม่มีเจตนารมณ์ซ่อนเร้นไงล่ะ
ฉันทำเพื่อเงินสองหมื่นไง
"ร้านเพิร์กแอนด์พาร์ก"
บอกแล้วว่าเขาต้องเกณฑ์คุณด้วย
ใช่ แต่ผมได้เงินสองหมื่นนะ แล้วคุณล่ะ
เอาล่ะ คุยมุ้งมิ้งกันพอแล้ว
รู้มั้ยว่าโคจิมีหลานชายที่มาอาศัยบ้านผม
ไม่รู้ค่ะ
ผมว่าหลานชายอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ฉันตรวจสอบข้อมูลฝั่งโคจิมาให้
แล้วไง
เพื่อนโยนโบว์ลิ่งของเขาบอกว่า คืนนั้นเขาโยนได้ 280 แต้ม
เท่ากับเขามีพยานยืนยันที่อยู่ แม้เขาจะไม่ต้องการก็ตาม
ฉันเลยซื้อของขวัญสงบศึกมา
ถ้าไม่ติดว่ามีความมึนตึงระหว่างเรา
ผมว่ามันเริ่มให้ความรู้สึกเหมือนสมัยก่อนแล้ว
สมัยก่อนเราก็มึนตึงกันนะ
เอาล่ะ คุณอยู่นี่แล้วกัน
เดี๋ยว ๆ มีใบอนุญาตพกปืนหรือเปล่า
อยากคุยเรื่องปืนตอนนี้จริง ๆ เหรอ
- มีอยู่แล้ว - ดี งั้นคุณไปทางซ้าย
คุณรอตรงนี้แหละ
นี่
มาคุยกันหน่อย
บอกมาซิว่าเธอมาทำอะไรที่บ้านฉัน
มีคนตามหนูอยู่ค่ะ
เท็ตสึกับป้าเลยช่วยคุ้มครองหนู
ใครตามเธอ
เธอรู้ตัวคนฆ่าพ่อเธอมั้ย
วันนั้นเห็นใครหรือเปล่า
หนูจำไม่ได้ค่ะ
หนูเดินเข้าไปในห้อง...
มีเลือดเจิ่งนองเต็มไปหมด
ไม่เป็นไร เธอปลอดภัยแล้ว
รอตรงนี้นะ
เข้าไปในรถเลย
เกิดบ้าอะไรเนี่ย
นัดเมื่อกี้แค่เตือนนะยะ
เราแค่อยากคุยกับเขาค่ะ
เท็ตสึอยู่ที่นี่ แต่ด็อตไม่ยอมให้แซมเข้าไปหา
อาบิเกลก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน
- ไหนล่ะ - หลังบ้านแน่ะ
ไม่ใช่หลังบ้านแล้วมั้ง
ปัดโธ่
ความผิดคุณเต็ม ๆ ฉันแค่จะปกป้องพวกเขาเท่านั้น
- จากใครเหรอ - มีคนคอยตามทั้งคู่อยู่
แต่ฉันไม่ทันได้มองหน้า
ฉันเลยยิงขู่ให้หนีไป จู่ ๆ พวกคุณก็โผล่มาทำทุกอย่างพังหมด
อาบิเกลกับเท็ตสึเป็น "เพื่อน" กัน
ใช้คำเหมือนพวกเขาเป็นเด็กแปดขวบไปได้
- ตุ๊กตาประดับสนามหญ้า - อะไรนะ
อัลเบิร์ต ชิลเดรสเป็นคนใจกว้างหรือเปล่า
เปล่าเลย หมอนั่นเหยียดผิวจะตาย แถมดูภูมิใจซะด้วย
ชิลเดรสรู้ว่าเท็ตสึคบกับลูกสาวของตน
เลยขู่เอาชีวิตเด็กงั้นเหรอ
"อย่ายุ่งกับครอบครัวผม"
คำพูดของโคจิที่มีคนแอบได้ยิน
เขาพูดถึงหลานตัวเองสินะ
ใช่ว่าหลานจะไม่ได้ลงมือฆ่าชิลเดรสสักหน่อย
เขากำจัดตาแก่นั่นไปให้พ้นทาง
แล้วค่อยหนีไปกับลูกสาวแค่สองคน
เท็ตสึไม่เคยทำร้ายใครทั้งนั้น คืนนั้นเขาอยู่กับฉันที่นี่
เข้าใจแล้ว ถ้าเท็ตสึไม่ได้ฆ่าชิลเดรส งั้นเป็นฝีมือใครล่ะ
- คนที่ด็อตยิงขู่จนเตลิดไปล่ะมั้ง - ซึ่งยังลอยนวลอยู่
- เด็กสองคนนั่นตกอยู่ในอันตราย - ไปกันเถอะ
ผมไปด้วย มีคนช่วยส่องเยอะ ๆ ยิ่งดี
มีข้อแม้หนึ่งข้อ
- เอาจริงสิ - ใช่
ผมมีใบอนุญาตพกปืนนะ
- จ้ะ - แค่ไม่ได้ติดตัวมา
ส่วนคุณก็ล็อกบ้านให้แน่นหนาซะ รอจนกว่าตำรวจจะมา
เบรนด้า เกิดเหตุฉุกเฉินที่บ้านของฮาร์ลีย์
ส่งรถสายตรวจมาที
คิดว่าไงบ้าง
ผมจำตึกนี้ได้
ผมเมาหัวราน้ำครั้งแรกที่นี่
- เหมือนกัน - เหมือนกัน
เด็ก ๆ อยู่ข้างใน
- เอาล่ะ - ระวังตัวด้วย
นี่ตำรวจ หยุดเดี๋ยวนี้
อย่าขยับ
คู่รักอับโชค
เท็ตสึ
เธอเข้าประเทศนี้มาอย่างผิดกฏหมายใช่มั้ย
ด็อตกับโคจิถึงได้ซุ่มเงียบเลี้ยงเธอไว้
เขาไม่ได้ฆ่าพ่อของหนู
แซม ขอคุยด้วยหน่อยสิ
ทำยังไงดี
ดูสภาพเด็กนั่นก่อน ไม่ใช่ฝีมือเท็ตสึหรอก
ทำไมคิดยังงั้นล่ะ
เพราะคนร้ายเป็นคนที่เราเคยเจอแล้ว
คนที่ดูไม่มีพิษสง
แต่ก็เกิดจุดพลิกผันสุดช็อก
ทุกอย่างเปิดเผยว่าพวกเขาเป็นคนลงมือ
ฮาร์ลีย์ รู้ใช่มั้ยว่านี่คือชีวิตจริง ไม่ใช่ซีรีส์ในทีวี
การสืบสวนของตำรวจไม่ได้เสร็จสิ้น พร้อมผูกโบว์สวยในองก์สามหรอกนะ
จริง ๆ เป็นองก์ที่ห้าต่างหาก
โครงสร้างของซีรีส์อาชญากรรม หนึ่งชั่วโมงมีห้าองก์
ซึ่งเห็นได้ชัดว่าคุณไม่สนใจเลยสักนิด
ทุกคน
งานเข้าแล้ว
ไม่เคยเห็นหน้าหมอนี่แฮะ
ทฤษฏีคุณใช้ไม่ได้สินะ
เดินแล้ว ใจเย็น ๆ
ทิ้งปืนซะ ไม่งั้นผมฆ่าเขาแน่
ไม่ต้องให้ใครเจ็บตัวก็ได้
มาร์ก
ทำอะไรน่ะ
รู้จักหมอนี่ด้วยเหรอ
แฟนเก่าใช่มั้ย
พ่อหนุ่มหน้าเผือกที่พ่อตาถูกใจสินะ
เธอฆ่าพ่อฉันเหรอ
ก็ไม่ได้ตั้งใจหรอก
ไม่มีร่องรอยการต่อสู้บนตัวชิลเดรส
ถ้าเขาไม่ได้อยากตายอยู่แล้ว ก็แสดงว่าเขาคาดไม่ถึง
เธอกับชิลเดรสรวมหัวกันคิดแผนนี้สินะ
ว่าไงนะ
หมายความว่าไง
พ่อเธอไม่ได้ปลื้มฉันนักหรอก
แต่พอเขารู้ข่าวเรื่องแฟนใหม่ของเธอ
เขาก็เล่าแผนที่จะใช้กำจัดหมอนั่นให้ฉันฟัง
เธอจัดฉากการปล้นชิงทรัพย์ขึ้นมา เพื่อใส่ร้ายเท็ตสึ
แล้วฆ่าชิลเดรสทำไม
- ก็เธอดันกลับถึงบ้านไว - พ่อคะ
เหมือนแผนที่วางไว้พังทลายลงต่อหน้า
ฉันรู้ว่ายังไงพ่อเธอคงโยนความผิดให้ฉัน
ฉันเลย...
ตอนนั้นฉันลนไปหน่อย
ความลนลานของเธอทำให้คนคนนึงตาย
ไม่มีใครชอบเขาอยู่แล้ว
ซึ่งมันก็ได้ผล
ผมขโมยปืนกระบอกนั้นมาจากบ้านคุณเอง
สองผัวเมียนั่นสะสมปืนไว้เพียบเลย
พวกเขามีปืนเยอะจริง ๆ แหละ
แอ๊บบี้
- ไปกันได้แล้ว - ไม่
- ฉันไม่ไป - เธอเป็นหลักประกันของฉัน
อย่า ๆ ๆ ไม่แล้ว ฉันผิดเอง
ทำอะไรโง่ ๆ
มาเร็ว
เธอหนีไปได้ไม่ไกลหรอก
ป่านี้มีแต่ตำรวจเดินให้ทั่วไปหมด
คิดงั้นเหรอ
อย่าขยับ
ฉันแค่อยากกล่าวขอโทษแทนเพื่อน
- ที่เอาปืนจ่อเธอเมื่อนาทีก่อน... - บอกให้หยุด
ฉันอยากขอโทษในนามของเดฟ
- ที่เอาปืนจ่อเธอก่อนหน้านี้ - อย่าขยับ
เขาไม่น่าจ่อปืนไปที่เธอแบบนั้นเลย
- แย่มากจริง ๆ - เดี๋ยวก็ยิงหรอก
ยิงเข้าแสกหน้าตอนนี้แหละ
แซม
ดีใจจังที่ทุกคนเข้าใจรหัสเมื่อกี้ด้วย
ฉันต้องยิงก่อนเขาจะจับได้น่ะ
เดี๋ยวคุณได้น้ำตาตกแน่
รู้ใช่มั้ยว่ายังมีมุกดึงความสนใจอื่นอีก นอกจากโดนยิงเข้าแสกหน้า
ฉันชอบเล่นมุกคลาสสิก
ถ้าฉันเกิดยิงพลาดล่ะ
อย่างคุณไม่เคยพลาดอยู่แล้ว
นานจังนะกว่าจะมาได้
ดูท่าฉันจะพลาดตอนสนุกแฮะ
ฉันพาเขาไปโรงพักเอง จะได้เริ่มกรอกเอกสารด้วย
มาเถอะ
ตำรวจที่เหลืออยู่ไหน
กำลังเดินทางมา
ที่มาร์กพูดก่อนหน้านี้มันแปลกชอบกล เหมือนบอกว่าจะไม่มีตำรวจมาช่วยเรา
เขาพูดผิดไง เพราะฉันมาแล้ว
จะสื่ออะไรเหรอ ฮาร์ล
เราไปคุยต่อที่โรงพักดีกว่า
ผมว่าเรารอให้กำลังเสริมมาถึงก่อนมั้ย
ไปกันใหญ่แล้ว
เราได้ตัวแฟนเก่าแล้วนี่ จบเรื่องสักทีเถอะ
เธอรู้ได้ไง
รู้ได้ไงว่าเด็กนั่นเป็นแฟนเก่า
ทิ้งปืนเดี๋ยวนี้ แซม
ตำรวจเลว ตามแบบฉบับเป๊ะ
มันอะไรกันเนี่ย เบรนด้า
ยังมีอีกสองกระบอก
ฉันแค่จะสะสางความผิดพลาดที่น้องชายฉันก่อไว้
เขาเป็นน้องคุณเหรอ
ทำไมคุณไม่รู้ล่ะว่าเบรนด้ามีน้องชาย
เราเป็นคู่หูกัน ไม่ใช่เพื่อนสนิท
ที่คุณต้องทำคือให้เราขับรถไปจากที่นี่
แล้วเราจะหายตัวไปเอง
- แต่ก็เกิดปัญหาจนได้ - พวกคุณรอดแล้วนี่
ตำรวจต่างตามหาตัวเท็ตสึ ไม่ใช่มาร์ก
จะไล่ล่ายิงปืนใส่เด็กสองคนนี้ไปทำไม
เพราะแอ๊บบี้เป็นพยานคดีฆาตกรรม
เธอบอกไม่เห็นอะไรก็จริง แต่นั่นเป็นคำพูดตอนเธอยังช็อก
เหตุการณ์สะเทือนใจแบบนี้ ส่งผลต่อการป้อนข้อมูลเข้าสมอง
มันคืออาการลืมจากเหตุจิตเวช เป็นภาวะชั่วคราวเท่านั้น
นายก็จำเรื่องวิตถารนั่นได้สิ
คุณนักสืบจากจอแก้วไม่ได้มีดีแค่หน้าหล่อแฮะ
- ดูซิว่าเราจะแก้ไขเรื่องนี้ยังไง - ผมพูดจริงเรื่องความจำ
แต่หลัก ๆ คือจะถ่วงเวลาเฉย ๆ
อย่าขยับ นังตำรวจผี
ยินดีที่ช่วยจ้ะ
จบแบบหักมุม
บอกแล้วไง
ด็อตครับ ให้เราไปหยิบเองก็ได้
- งั้นไปหยิบสิ - ไม่เอา ๆ ขอบคุณครับ
- ผมไม่ใช่พวกไม่สำนึกบุญคุณเหมือนตานี่ - ขอบคุณ
ดีใจที่คุณออกจากห้องขังซะได้ โคจิ หวังว่าคงไม่เลวร้ายเกินไปนะคะ
สิ่งเดียวที่เลวร้าย คือการแสดงมาดฆาตกรสุดโหดของโคจิ
ตำรวจก็ไม่เชื่อสิ่งที่ผมพูดเหมือนกัน
เขาแสดงได้ห่วยกว่าคุณอีก
เหน็บฝีมือการแสดงของผมได้ผิดโอกาสมาก แต่ก็ช่างเถอะ
มีนี่ด้วยจ้ะ
ดูหน้าหนึ่งสิ
"จงทำตัวให้เป็นฮีโร่"
ใช่ ผม...
เล่าเรื่องที่แม่เคยเล่าให้ผมฟัง กับนายกเทศมนตรีไปน่ะ
เล่าให้เราฟังหมดแหละ
"ถ้าชีวิตคือนิยาย ก็จงทำตัวให้เป็นฮีโร่"
อะไรเหรอ
"ดังนั้น นายกเทศมนตรีแฮมิลตัน จึงเสนอให้ฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์
รับตำแหน่งนักสืบที่ปรึกษา ประจำกรมตำรวจเมืองบิชอป"
- ว่าไงนะ - ว่าไงนะ
ผมเพิ่งรู้เรื่องนี้นะเนี่ย
คุณตอบรับไม่ได้อยู่แล้ว
แน่นอนที่สุด
เดี๋ยวนะ ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ
เพราะแบบนั้นต้องบ้าแน่ ๆ
และวิเจย์ได้ฆ่าคุณแหง
อะไรเหรอ
เปล่า
พวกเขาแค่เอาชีวิตนายมาเล่าใหม่ เริ่มตั้งแต่ตอนเราเป็นเด็ก
คดีแรกของเราไง
ไม่รู้นักข่าวไปขุดเรื่องเก่า ๆ นี่มาจากไหน
นานเป็นชาติแล้วเนอะ
อยากฟังเรื่องเพี้ยนหลุดโลกมั้ย
ใช่เรื่องที่พวกนายนอนกัน ในปาร์ตี้คริสต์มาสหรือเปล่า
เราไม่ได้นอนกัน
คุณฉี่ใส่ตู้เสื้อผ้าฉัน และเผลอหลับบนเตียงของแม่ฉัน
ใจร้ายจัง
- ใจร้ายมาก - ฉันมันสาวแสบไง
นายจะพูดอะไรเหรอ
2-3 วันที่ผ่านมา
แม้จะเกิดเรื่องชกต่อย ไล่เตะและสาดกระสุนใส่กันก็ตาม
แต่ฉันก็สนุกมาก
นี่สิตัวตนของฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์ที่ฉันจำได้
ขอถามจริงจังหน่อย
คุณไม่คิดจะรับข้อเสนอนั่นใช่มั้ย
นักสืบที่ปรึกษาเหรอ
ไม่เอาน่า แค่แสดงในซีรีส์ก็พอแล้ว
โอเค
นายจะอยู่ที่นี่ต่อมั้ย
ฉันอยู่ในช่วงพักยาว
ได้อยู่จนพวกนายเบื่อแน่นอน
เผลอ ๆ จะหาเรื่องใส่ตัวด้วย
วิเศษ
เดี๋ยวเตรียมห้องขังวีไอพีไว้ให้แล้วกัน
ดื่มให้กับการหยุดพักยาวที่เจ๋งที่สุด
- ดื่ม - ดื่ม
จำร็อบบี้ แมคดูกัลล์ตอนเรียนมัธยมปลายได้มั้ย
ได้สิ
ย่าของเขาโทรมา
บอกว่าหาฟันปลอมไม่เจอตั้งแต่วันอังคาร
ทุกคน ฉันพอมีเบาะแสแล้ว
"หญิงวัย 36 หายตัวไปจากสนามหลังบ้าน"
"ยังหาศพของแอนน์ คาร์เตอร์ไม่พบ"
"การสืบสวนของตำรวจชะงัก หายไปอีกสองราย"
"ทางตำรวจเจอทางตันคดีคนหาย"
"แอนน์ คาร์เตอร์อยู่ไหน"
"ฮาร์ลีย์ คาร์เตอร์ นักสืบวัยกระเตาะ"